29-04-09

Zondag Scheldedag

De fysieke conditie krijg je niet zomaar, daar moet je wel wat voor doen. Als je denkt een variant van de vorige zin al eens gehoord te hebben, dan keek je in de jaren 70 en 80 net als ik vaak naar de Nederlandse televisie (voor een tientje heb je een vriendje, enzovoort). Het afgelopen weekend moest ik diep gaan voor onze favoriete sport. Op zaterdag stond de stilaan gebruikelijke 5 km.-test geprogrammeerd. De opdracht is verbazingwekkend simpel : met een zo hoog mogelijke hartslag drie rondjes en een half afleggen, samen goed voor een kleine 5 km. De hartslag ging tot 167, wat gezien de vele trainingen nog redelijk is, en de tijd bedroeg 17'54". Ik liep het parcours ooit al in 17'40", maar ook wel in 18'20". Stond er overigens niet wat nadelige wind? Je leest het goed, een loper kan zichzelf nogal wat wijsmaken.
Op zondag was ik onverwachts toch in Antwerpen, maar niet om er de marathon te lopen zoals de afgelopen 2 jaar, enkel om het spektakel te bekijken. En laat het uitgerekend nu 'mijn weer' zijn, een heerlijk mals regentje, perfect om te lopen, balen om te kijken! Ook als je zelf niet deelneemt, blijft het toch wel een spektakel, zo'n marathon. Vóór de tien mijl-drukte had ik Antwerpen alweer verlaten om zelf mijn langste duurloop af te werken, ook langs de Schelde, maar dan iets meer westwaarts (?). Twee uur en twintig minuten die ik heel traag aflegde (gemiddelde hartslag 120, 68% HRmax), maar toch voel je die inspanningen 's anderendaags. Hoe dan ook is het zware trainingswerk nu voorbij, er volgen nog wel wat snelle, korte prikkels tot aan de Maasmarathon, maar het lange lopen of twee keer per dag lopen ligt achter de rug. Sportieve groeten van een volop taperende Sven. 

09:57 Gepost door Sven in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

nieuwe naam ... 'tapir Sven' klinkt anders ook goed ;-)

Gepost door: geert | 29-04-09

De commentaren zijn gesloten.