16-02-09

Volop gesteund

Er valt zoveel te vertellen, maar waar haal je de tijd vandaan? Om eventjes terug in die tijd te gaan, op zaterdag 31 januari legde ik mijn eerste snelle training sedert lang af. Het werd om allerlei redenen afzien, de vo2 was allesbehalve max, de benen voelden niet echt goed aan en natuurlijk speelden ook weer de schenen op. Een pijnlijke nachtrust was het gevolg, en toch voelde ik beterschap, de pijn verdween sneller en leek draaglijk. Zouden de steunzolen hun werk beginnen te doen?
Een routinebezoekje aan de dokter bracht nog een ander kwaaltje onder mijn aandacht : blijkbaar heb ik last van veneuze insufficiëntie, ik kende de term niet, maar weet nu dat het zwellingen veroorzaakt onderaan het been wegens slechte werking van de aders. Remedie : steunkousen! Op mijn 42ste voelde ik me plots een bedlegerig oudje met "'t flubiet", zoals ze dat bij ons zeggen. Maar goed, het bracht zoden aan de dijk. Ik liep op woensdag een pijnloze snelle training en besloot op zondag 8 februari mee te lopen in de halve marathon Groet uit Schoorl. Zo'n 270 km. enkel, maar gedeelde afstand is halve afstand. Dankzij trainer Gino kon ik vooraan starten, was ik eventjes een 'vip'. Ik stelde me echter wel zo veel mogelijk achteraan in het startvak, ik wou immers traag starten en dan eventueel wat versnellen. Helaas, toen ik na twee kilometer doorkwam in 7'36" wist ik al dat ik mijn trage start kon vergeten. Doorbijten, afzien. De pijn bleef echter weg, na 6 kilometer zat ik stikkapot, maar ik ging niet helemaal kopje onder en trok me op aan deugddoende tussentijden (10 km. na 39'55", 15 km. na 1u00'39"). Vanaf km. 15 liepen we door enig mooie duinen, gelukkig op een verharde weg en ondanks de uitputting genoot ik van het lopen op zich. Stilaan kwam de finish in zicht. Ik kwam  stikkapot in 1u25'30" over de streep. Het etentje achteraf in het hotel bracht me weer op krachten. 
Twee dagen later leek de pijn teruggekeerd, maar het was vals alarm. Ik kon afgelopen week uiteindelijk 7 uur trainen, met als hoogtepunt een zware training gisterenavond waarbij trainer Gino me dankzij 36 sprintjes (18 x 45", evenveel keer 30") vakkundig afmatte. Barcelona lijkt haalbaar (marathon, 1 maart). Onder de drie uur lopen zal er niet inzitten, daarvoor heb ik te weinig kilometers op de teller staan, maar een belevenis wordt het so wie so. ¡Venga!

15:00 Gepost door Sven in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Schoorl Schoorl is inderdaad zalig om te lopen. Veel volk en een schitterende natuur. We duimen voor Barcelona!!

Gepost door: Harmsie | 16-02-09

knappe opsteker die tijd, op zulk een zwaar parcours en met toch een danige trainingsachterstand is pure topklasse! Zeg dat ik het gezegd heb ...

Gepost door: geert | 16-02-09

Steunkousen Welke kousen heb je dan (merk)?

Gepost door: Wim | 19-02-09

Barcelona Ik denk dat je zal schitteren in Barcelona !Zeker met uw karakter en doorzettingsvermogen moet een tijd dicht bij de 3 uur haalbaar zijn of zelfs eronder.Ik zal duimen voor je.Op hetzelfde moment loop ik mijn eerste ultra in Stein (6 uren).

groetjes

Johan

Gepost door: Johanbeton | 23-02-09

De commentaren zijn gesloten.